donderdag 1 maart 2018

Verslag leesgroepbijeenkomst 21 februari 2018 Na de winter/Guadalupe Nettel





Net zoals haar twee vorige boeken, werd Na de winter van Guadalupe Nettel met een mooie literaire prijs bekroond. Dit wordt een leesgroepavond waar vlag en wimpel niet ver uit de buurt blijven, denkt men dan. Niet dus.

Toen de Mexicaanse Guadalupe Nettel elf was, las ze Honderd jaar eenzaamheid van Gabriel García Márquez en op haar veertiende presteerde ze het om Le grand Meaulnes van Alain-Fournier te lezen. In het Frans. Deze professor literatuurwetenschappen, met opleidingen in Mexico City en Parijs, zegt dan ook van zichzelf dat ze niet meteen een geijkte jeugd heeft gehad. De jonge Nettel, door een oogafwijking jarenlang opgescheept met een ooglapje, liep haar hele jonge leven gebukt onder een haast ziekelijke verlegenheid en een extreme vorm van eenzaamheid. “Ligt hier de kiem van dit deprimerend boek ?”, werd al vlug gesuggereerd.

Na de winter is afwisselend vanuit het perspectief van de twee hoofdpersonages opgebouwd. Handig en confronterend, want gebeurtenissen worden altijd verschillend geëvalueerd, volgens de weinige bewonderaars van het boek. Onduidelijk, weinig verheffend en niet genoeg uitgespit, aldus de anderen. Ook het verhaal, waarin geen boek wordt gelezen en geen cd wordt beluisterd zonder dat de auteur, de componist of de muzikant wordt vermeld, kon amper op enige animo rekenen. Daarnaast hadden nogal wat aanwezigen weinig of geen voeling met de hoofdpersonages, stuk voor stuk eenzame zielen, behept met neurosen, fobieën en een zwak voor kerkhoven, het geworstel met het leven verliezend.  Wie Na de winter wel de moeite vond, prees dan weer de sfeerschepping, de vele gevoelige, gevaarlijk mooie zinnen, de sterke beschrijvingen van vertwijfeling, maar ook van liefdespijn en doodsstrijd.
Het boek kon bij de meeste aanwezigen inderdaad op weinig goedkeuring rekenen. Waarom Na de winter de prestigieuze premio Herralde-literatuurprijs in de wacht heeft gesleept, bleef voor de meesten dan ook een raadsel. Ook de fijne humor waarover sommige recensenten het hebben, werd door de leesgroep niet ontdekt  “Misschien ligt het aan de vertaling”, werd geopperd.

De volgende leesgroepbijeenkomst is op woensdag 30 mei vanaf 19u met Hoe allesmoest beginnen van de Nederlander Thomas Verbogt. Over het voorstel om vanaf dit jaar een boek meer te bespreken, wordt nagedacht.