zaterdag 12 november 2016

Verslag leesgroep - 8 november 2016 : Dertig dagen (Verbeke)


Dertig dagen van Annelies Verbeke alsnog met onderscheiding?


Na Dertig dagen, uitgebracht in 2015,  mocht Annelies Verbeke eindelijk wat literaire prijzenpluimen op haar hoed steken. Eindelijk, inderdaad. Slaap!, haar debuut eind 2003 met 75 000 verkochte exemplaren,  mocht immers gerust overdonderend genoemd worden. Wat daarna volgde viel eerder tussen de plooien. Toch bleef de in Gent residerende Brusselse onverdroten aan haar roem werken met  kortverhalen, scenario’s voor toneel, columns, verhalenbundels en nu en dan een roman die steevast het predicaat net niet mee kreeg.  

Tot ze gevraagd werd om voor het overheidsproject ‘300 jaar grens’ een jaar lang een blog te schrijven, daardoor onze eigenste regio en Frans-Vlaanderen, maar vooral hun bewoners leerde kennen en meteen de ingrediënten beet had voor een meer voldragen worp.  Doorheen het verhaal van Alphonse Badji, schilder/luisteraar maar vooral goed mens,  wordt dan ook de ziel van Jan de westhoeker blootgelegd en plaatselijke curiosa breeduit beschreven. Vakkundig worden verdrietige, grappige en ontroerende geschiedenissen uitgesponnen en met elkaar verbonden, sterk gekruid met migrantenleed, depressies, discriminatie en meer dan een handvol andere menselijke onvolkomenheden. Dit alles verpakt in barokke zinnen, uitbundig gebruik makend van symboliek en hier en daar een absurdistische toets.

Overigens werd gauw duidelijk gemaakt dat Verbekes uitbundige pen niet door iedereen werd gesmaakt, wat meteen de aanzet bleek van nog maar eens een gesmaakte samenkomst. Ook nu weer toonde de leesgroep zich van haar beste zijde. Afwijkende zienswijzen stemden anderen tot nadenken, aparte stellingen deden eerdere visies kantelen. Zo werden Verbekes scherpe observaties van omgevingen in de verf gezet, terwijl anderen deze als Vlaanderen Vakantieland kapittelden.  Net zoals sommigen het een positief boek vonden, terwijl anderen eerder aan een veelkantig noodlotsdrama dachten, gemakshalve naar een dramatisch einde afglijdend.

Of we mogen  gewagen van een overwegend positief eindverdict? Laten we het er bij houden dat dit ergens bleef haperen tussen een ruim voldoende en onderscheiding.             

De volgende bijeenkomst werd op woensdagavond 1 februari vastgelegd. De levenden herstellen van Maylis de Kerangal kreeg het fiat. 


zondag 6 november 2016

Beluisterd : Paternoster

Zou dat niets voor jou zijn ?
Als een jonge collega dit zegt als hij je een cd aanreikt, dan weet je hoe laat het is - of beter hoe oud je bent !
En ja, dit is zeker iets voor mij - Paternoster (van de gelijknamige groep, LP uit 1972 - je betaalt er nu ongeveer 8000 € voor....). Oostenrijkers (en geen Belgen, de titel is overigens Latijn natuurlijk), waar bitter weinig over te vinden is - ze hebben later niet veel meer van zich laten horen.
Maar wat een muziek !
De beste manier om je een dik halfuur lang 40 jaar jonger te laten voelen. Super-orgel, intrigerende stem, scherpe ritmes.
Een pareltje !

vrijdag 4 november 2016

Nu en dan een gedicht : Luuk Gruwez

Momenteel kunt u in het In Flanders Fields Museum terecht voor de merkwaardige en hoogst interessante tentoonstelling "De Geschreven Oorlog".
Naar aanleiding daarvan laten we u hier meelezen uit de bundel van Luuk Gruwez "De eindelozen".

Helden

Het was nu wachten op de weergalozen,
of ze uiteindelijk zouden komen.
Waar hadden zij per slot voor gekozen ?
Er lag een vette mist over de velden

en verderop stond nog een schuur in brand
die je niet eens kon zien, uitsluitend ruiken.
En niemand vond dat hij de klok moest luiden.
Waar wij de uren en minuten telden,

bevonden zij zich eensklaps pal voor ons 
met al hun littekens als decoraties,
zoveel kleiner zelfs dan jij en ik.
Enkel dwergen, nergens helden.

Uit : De eindelozen (De Arbeiderspers, 2015)

maandag 29 augustus 2016

Leesgroepnieuws - "Gif" van Samanta Schweblin, een brug te ver?

Verslag Leesgroep woensdag 24 augustus


Vanaf haar zevende gaf haar opa, een gelauwerd graficus, haar een opleiding tot ‘kunstenaar’. Deel uitmakend van de vorming was de trein nemen zonder een ticket te betalen en een toneelstuk van Becket uitzitten zonder naar het toilet te gaan. Op haar twaalfde besloot ze om op school niet meer te praten zolang ze niets interessants te horen kreeg. Een paar jaar later begon deze Samanta Schweblin verhalen te schrijven, die door haar moeder steevast met enige afschuw werden nagelezen. Toch werd haar eerste verhalenbundel in haar vaderland en ver daarbuiten meteen met prijzen overladen. Intussen grossiert deze Argentijnse in de literaire prijzen en werd  Gif, haar eerste in het Nederlands vertaalde roman,  in Zuid-Amerika met vlag en wimpel onthaald.
Van groot enthousiasme voor Gif was op de jongste leegroepbijeenkomst echter weinig tot niks te merken, of het zou van die eenling zijn geweest die voor  het 110 pagina’s dik werkje grote waardering had. Toch hadden velen de grootste moeite gehad om zich door het verhaal te werken, anderen vertelden het boekje zo ver mogelijk weggelegd te hebben, nog niet voor de helft gelezen. Over het verhaal dat we leerden kennen via een ‘dialoog’ tussen een doodzieke moeder en een jongen, of was het de neerslag van het ijlen van een doodzieke vrouw?, was er min of meer eensgezindheid, hoewel de hoeveelheid onduidelijkheden binnen het relaas  een veelvoud was van het leuke aantal aanwezigen. Enige goedkeuring was er dan weer wel voor de snelle standpuntenwissels, de bedrieglijk eenvoudige taal die voor zoveel dreiging zorgde en de verwachtingwekkende stiltes.  Dit kon echter niet opboksen tegen de algemene teneur, ergens  zwevend tussen ‘vreemd’ en ‘niet te begrijpen’. Of Gif voor de leesgroep dan een brug te ver was? Geenszins, zo leek het. Ook nu bleek de samenkomst een aaneenschakeling van de meest verschillende uiteenzettingen en kreeg een terloops standpunt plots een andere dimensie.  Want was het die eenling niet die stelde dat de opgebouwde sfeer in een boek, minstens even belangrijk is als het geschrevene?

De volgende bijeenkomst is gepland op woensdag 9 november vanaf 19u30. Dertig dagen van Annelies Verbeke kreeg de meeste stemmen. Een veilige keuze heet dit dan. 
(ED)


maandag 30 mei 2016

Verslag leesgroepavond 25 mei 2016 - De onervarenen (Joke van Leeuwen)



Gejuich uit alle hoeken

De in Antwerpen wonende Nederlandse Joke van Leeuwen, grande dame binnen de jeugdliteratuur en grossierend in literaire en grafische prijzen, moet onderhand een en ander gewoon zijn wanneer het op geroemd worden aankomt. Toch zou het me verbaasd hebben mocht ze niet de minste blijk van verrukking hebben getoond bij het aanhoren van een dergelijke hoeveelheid lof tijdens de jongste leesgroepbijeenkomst.  Haar Onervarenen is dan ook een meer dan beklijvend boek. Dat van Leeuwen een zowel karige als poëtische stijl hanteert waarin werkelijk elk woord op zijn plaats staat, doet de rest.
Het verhaal van Odile, geklemd, tussen haar onconventionele, vrijgevochten moeder en haar rigide, aan het oude en de Enige  vastklampende echtgenoot, is er een van mislukking, macht, bedrog, tragiek, dood en verderf. Maar ook van dromen, hartstocht, trouw en zelfopoffering. Alle aanwezigen stoorden er zich overigens niet aan dat Joke van Leeuwen niet vertelt uit welke plaats haar hoofdfiguren komen en in welk oord ze precies terechtkomen. Ook nogal wat andere zaken laat deze omni- getalenteerde dame  in het midden.  “Dat zal ze gedaan hebben om haar roman een universeler perspectief te geven”, klinkt het.  Mensen, vluchtend voor kommer en kwel, die aangetrokken door een belofte op een beter leven, migreren naar een hun totaal onbekende streek, dit komt ons bekend voor. Migratie is inderdaad van alle volkeren en van alle tijden, de valkuilen daarvan ook.

Dat alles wordt beschreven in hoekige, aangrijpende beelden. Krachtige zinnen, veelal kort en gevat,  andere van ontzettende weelderigheid, af en toe doorspekt met mooie, ouderwetse woorden en uitdrukkingen (van een stommeknecht hadden er een paar gehoord, veesten en de fonoren begieten was andere koek). En het mag gezegd dat van Leeuwen in dit krachtige boek heerlijk op dreef is, met zichtbaar genoegen steeds maar nieuwe elementen aan een  menselijke catastrofe toevoegend, opgediend in de nu eens licht sardonische, dan weer eerder berustende toon die ze Odile heeft toebedeeld.  Daarom voor eens en voor altijd: De Onervarenen van Joke van Leeuwen is minstens  een bijzonder sterk boek te noemen, dat niemand onberoerd zal laten. Zeg dat de leesgroep het gezegd heeft.


Met Gifvan de Argentijnse Samanta Schweblin krijgt de leesgroep een, aldus Knack, dystopische novelle, annex  heftige, schokkende roman van glasheldere schoonheid op ons bord.  Afspraak woensdag 24 augustus om 19u30. Maar eerst die zomer. 



(ED)

vrijdag 13 mei 2016

Boekenfeest op zondag 5 juni van 14u tot 17u



Om het einde van het leesjaar van de Kinder- en Jeugdjury Vlaanderen te vieren, organiseert Bib Ieper samen met de bibliotheken van Heuvelland, Langemark-Poelkapelle, Poperinge, Vleteren en Zonnebeke een Boekenfeest. Er komen ook 2 auteurs en 2 illustratoren een boeiende lezing geven. 


Benjamin Leroy

-
Waarom en op welke manier maakte de mens de allereerste tekening? In het prehistorische avontuur ‘De jacht op de sabeltandtijger’ wordt gefantaseerd over het ontstaan van tekenen.
Benjamin laat zien hoe hij personages verzint, schetst en schrapt, een wereld boetseert op papier. Van achter zijn live-tekentafel tekent en vertelt hij over zijn boeken.
-
14u15 tot 15u
-
Vanaf 6 jaar

Stefan Boonen & Melvin

-
Wat heb je nodig voor een geweldig weekend? Een bos, een oud huis, tien kinderen en een geweldige oma.
Stefan Boonen brengt samen met illustrator Melvin hun boek ‘Hier waakt oma’, een knotsgekke graphic novel voor kinderen. Stefan vertelt en Melvin zorgt voor beeld.
 -
15u15 tot 15u55
-
Vanaf 5 jaar


Marita De Sterck

-

1935. Als de oorlog in volle gang is, neemt een 16-jarig meisje een eigenzinnig besluit, dat het leven van haar vrienden voorgoed overhoop gooit.Marita gunt ons een blik achter de schermen van haar boek ‘Valavond’. Haar andere boeken komen ook aan bod tijdens deze lezing. -16u15 tot 17u-Vanaf 12 jaar
  
Iedereen kan gratis inschrijven voor deze lezingen via bibliotheek@ieper.be. Wel graag vermelden voor welke lezing je inschrijft en naam, familienaam en leeftijd vermelden. Naast de lezingen zal er ook heel wat te beleven zijn in en rond de bibliotheek. Iedereen welkom.

donderdag 31 maart 2016

Downtown

Downtown is terug!

Muziek, beeldende kunst, performance en dans op 30 APRIL 2016 vanaf 18u30 op de Neerstadsite in, op, naast, onder en tussen dé Academie en de bibliotheek.



Met oa Maurits Pauwels (aka Mauro Pawlowski), multi-instrumentalist Nathan Daems met Black Flower en Oaktree!

En ook Eva Mouton live aan het werk, een spoken-word muziekvoorstelling van Maya Wuytack en een performance van Louis Vanhaverbeke en nog meer!

Alle info hier!




woensdag 23 maart 2016

Gelezen : Minimoestuin (Cinead McTernan)

Er verschijnen haast dagelijks kookboeken, en bijna evenveel tuinboeken.
Zelden origineel. Soms met betere foto's, dat wel - of een andere lay-out. En ja, ook nu en dan een andere invalshoek.

En dan is de verrassing des te groter als er een merkwaardig boek in de collectie terechtkomt - met recepten die je meteen wil uitproberen. Nee, niet gewoon klaarmaken maar : zaaien/planten, oogsten én klaarmaken !

Wat dacht je van Gazpacho ?
Knoflook, paprika, tomaat, komkommer - alles in één pot gekweekt.
Of tuinpizza ?
Tomaat, marjolein, oregano, basilicum (een andere samenstelling kan ook) - opnieuw in één pot gezaaid/geplant.

Tof idee.

En wij willen dit wel eens uitproberen in ons bibliotheektuintje (= patio).
We houden jullie op de hoogte (in woord en beeld).

maandag 21 maart 2016

Op bibtrip tijdens De Jeugdboekenweek ‘weg van de stad’, een verslag van klas 1b van VBS Het Lyceum



Tijdens de jeugdboekenweek bezochten de kinderen van klas 1b de bib van Ieper. We werden met open armen ontvangen en mochten in de zeteltjes plaatsnemen.

Na een korte ludieke inleiding door twee stadsheren en 2 boerinnen kon het spektakel beginnen. De vier personages namen telkens één groepje onder hun hoede. Ze spookten rond in de bib en namen de kinderen mee naar nog nooit geziene plaatsen. De werkplaats van de mensen achter de schermen bevond zich boven. Daar zagen ze mensen boeken lijmen of lamineren. Anderen maakten nieuwe etiketten en nog anderen controleerden de nieuwe aanwinsten. 
In het magazijn ontdekten ze hele reeksen boeken en een kast met grote wielen. Zo kon je de verschillende rekken verder of dichter van elkaar brengen. Maar ondertussen moesten bij iedere halte opdrachten uitgevoerd worden. Voor sommige opdrachten hadden ze hun spieren nodig, voor de andere hun hersenen. In- en uitscannen kon natuurlijk niet achterwege blijven. Als echte professionals scanden ze de boekjes in en uit. Alles werd besproken en niets aan het lot overgelaten. 

Wie nu nog de bib niet kent, zal het nooit meer zo goed uitgelegd krijgen. Maar plezant was het wel. Wij zijn daarom heel dankbaar voor die kans en hopen nog veel bezoekjes te mogen brengen. 

Groetjes van klas 1b en meester Franky! 




donderdag 17 maart 2016

50 jaar Privé-domein


Als lezer die dagelijks naar zijn werk stapt en terug naar huis, wil je wel eens weten hoe schrijvers en andere kunstenaars hun dagen slijten.  Gelukkig zijn er heel wat die een dagboek bijgehouden hebben.

In 1966 startte uitgeverij De Arbeiderpers de boekenreeks Privé-domein op waarin egodocumenten van kunstenaars gepubliceerd worden. Het gaat om dagboeken, briefwisselingen, persoonlijke notities, memoires en autobiografieën. De eerste titel werd : Herinneringen aan mijn roomse jeugd van Mary McCarthy. Inmiddels zijn er in vijftig jaar tijd al 282 delen verschenen.  Voor dit jaar zijn er zes nieuwe delen aangekondigd.  De brieven uit Genua van I.L. Pfeijffer zijn al verschenen, maar verder is er ook nog een deel van Gerbrand Bakker en Arnon Grunberg op komst.


In de reeks zitten er een aantal toppers, zoals ‘Dewereld van gisteren: herinneringen van een Europeaan’ van Stefan Zweig waarin hij beschrijft hoe de wereld na de Eerste Wereldoorlog veranderd is.  Maar ook de delen van Paul Auster en Gustave Flaubert (‘Haat is een deugd: een keuze uit de brieven’) zijn voer voor fijnproevers.


dinsdag 1 maart 2016

Verslag van de leesgroep - 24/02/2016



Met Het Vlindereffect én Margot Vanderstraeten aan tafel

Met Het vlindereffect(2014) van de gerenommeerde journaliste en auteur Margot Vanderstraeten had de leesgroep een boek beet dat zich niet meteen leende om in een handomdraai gefileerd te worden. Naar de samenkomst op woensdag 24 februari werd dan ook reikhalzend uitgekeken, temeer de auteur herself op de bespreking was uitgenodigd.


Dat Margot Vanderstraeten zich als een metronoom van het ene schrijfproject naar het andere beweegt, bleek meteen toen ze aangaf Het Vlindereffect al wat vergeten te zijn. Mise en place, haar derde roman uit 2009, ging haar veel gemakkelijker af. Een culinaire en literaire avond rond dit boek van een paar weken geleden, was daar niet vreemd aan.  Handig schipperend tussen een handvol eerste vragen over Het Vlindereffect wist ze dan ook in eerste instantie Mise en place onder de schijnwerpers te houden. Geen verloren tijd echter, ook dit boek waarin een succesvolle driesterrenchef de hoofdrol speelt, worstelend met een enorm schuldgevoel, mag het predicaat overweldigend gerust dragen.

Eens Margot Vanderstraeten op toerental werd meteen dieper ingegaan op Het Vlindereffect waarin de terroristische aanval op het Mumbaise Taj Mahal Hotel in 2008 een centrale rol speelt. Het boek ontwikkelt zich dan ook van een beeldend beschreven uitbarsting van agressie tot een filosofische verhandeling over essentiële levensvragen die zich opdringen na een dergelijke traumatische gebeurtenis.
Schrijft Vanderstraeten zeer gedetailleerd, duchtig gebruik makend van bijzonder treffende metaforen, dan spreekt ze even kraakhelder, nauwgezet en beeldrijk, geen enkele heikele opmerking uit de weg gaand. Even omstandig was haar uitweiding over haar volgende boek rond  een orthodox joodse familie, laverend tussen strenge regels binnen hun gemeenschap en het Westers denken. En dan had ze het ook nog over haar columns, haar jurering voor de Libris Literatuurprijs en haar interviews met Matthias Schoenaerts, Jan Hoet en andere Toots Thielemans.


Deze leesgroepavond stond dan ook bol van diverse items rond journalistiek, het auteurschap en het uitgeven van boeken, gekruid met vaardig uitgestrooide weetjes en een smakelijke anekdote rond een halfnaakte Kitty Courbois en het laatste woord van Claus’ Verdriet van België. Zeg maar een handig gejongleer met een keur aan de meest verschillende gespreksonderwerpen. Wat dan weer kan gespiegeld worden aan Het vlindereffect, want dat boek was nu eenmaal ieders uitgangspunt, waar beschrijvingen uit het heden, het nabije en het iets verder verleden elkaar naadloos afwisselen om uiteindelijk één groot en sterk geheel te vormen.

Volgende boek : De onervarenen - Joke van Leeuwen !


donderdag 25 februari 2016

Wakkere vredesvrouwen in Langemark - zondag 28 februari !



Vrouwen spelen een cruciale rol als actoren voor vrede en samenlevingsopbouw en moeten in die rol erkend en versterkt worden: dat is de boodschap van de vijfde vredeswake in Langemark. Getuigenissen, muziek en dans en de nominatie van ‘vredesvrouwen’ zetten die boodschap kracht bij. Opvallende namen op de gastenlijst zijn onder meer Reinhilde Decleir, Darya Safai en Marie Bamutese.

Vrouwen komen vandaag nadrukkelijk in beeld als slachtoffers bij gewelddadige conflicten en oorlogen. Verkrachting en ander seksueel geweld worden systematisch als oorlogswapen ingezet. In vrouwen schuilt ook een uitzonderlijk talent – dat vaak onder de radar blijft – om families, gemeenschappen, samenlevingen te verbinden en van onderuit te versterken. Dat talent moet gevaloriseerd worden, zo vinden ook de Verenigde Naties die daartoe in 2000 de belangrijke ‘Resolutie 1325’ goedkeurden.

Vrouwenkracht is vredesmacht
Onder het motto ‘Vrouwenkracht is vredesmacht’ wordt sindsdien in ons land geijverd voor de toepassing van die resolutie. De vredeswake in Langemark versterkt die beweging. Vrouwen met ‘gewoon’ en ‘uitzonderlijk’ talent voor vredes- en samenlevingsopbouw doen hun verhaal. Marie Bamutese overleefde de ‘vergeten’ genocide op honderdduizenden Rwandese vluchtelingen. Vandaag geeft zij hen, samen met haar man Peter Verlinden, een stem. De jonge documentairemaakster Elien Spillebeen bracht het geweld in Oost-Congo in beeld, maar vooral ook de positieve kracht van vrouwen daar en hoe zij, ondanks alles, hun lot in handen nemen. Beide vrouwen doen ’s morgens uitgebreid hun verhaal, tijdens de vredeswake gaat Peter Verlinden in gesprek met hen.

Pittig
Een andere opmerkelijke gaste is Reinhilde Decleir, oprichtster, bezielster en regisseur van Tuttu Fratelli, een sociaal-artistieke werkplaats in het hart van Antwerpen. De Iraans-Belgische activiste Darya Safai is geen afstand of moeite teveel om op te komen voor het recht van Iraanse vrouwen om sportwedstrijden bij te wonen. Ze liet fel van zich horen toen een Anderlechtspeler onlangs een tribunefoto op facebook plaatste waar de vrouwen uit het publiek ‘weggegomd’ waren. Het engagement van beide vrouwen toont waar ‘vrouwenkracht’ toe in staat is.

De vredeswake belooft nog meer ‘pittige’ momenten. Daarvoor zorgen de zangeressen van Belladonna die met veel overtuiging zingen waar het op staat. Choreografe Joke Quaghebeur en haar Dansstudjoke zorgen dan weer voor vredes‘beweging’. En de jonge cartooniste Lise Vanlerberghe stuurt tussendoor af en toe een knipoog op het publiek af.
Een warme vredesboodschap brengt vredesvrouw en meter van Wakker voor Vrede Jennie Vanlerberghe. Zij zal in naam van Wakker voor Vrede een reeks nieuwe – bekende en minder bekende - vredesvrouwen nomineren.

Pop-up-ereperk
Voorafgaand aan de vredeswake is er om 11.45 u. een speciaal eerbetoon aan alle oorlogsvrouwen van 100 jaar geleden tot vandaag. Vrouwen nemen in oorlogstijd taken op, aan het thuisfront of nabij het strijdgewoel. Zelden echter worden zij bij herdenkingen genoemd of geëerd. Wakker voor Vrede wil hen, 100 jaar na WOI, de eer bewijzen die hen toekomt. Dat gebeurt met poëzie en muziek op een pop-up-ereperk naast de Duitse begraafplaats in Langemark. Het ereperk – een kunstzinnige installatie met 100 fotolijsten zonder foto - zal twee weken opgesteld blijven.

Praktisch
> om 10 u. in OC Den Tap, Klerkenstraat 37: keuzeprogramma – film ‘Backup Butembo’ over geweld vs. vrouwenkracht in Oost-Congo, met toelichting en bespreking door Elien Spillebeen; getuigenis en gesprek over de ‘vergeten’ Rwandese genocide door Marie Bamutese en Peter Verlinden; vooraf inschrijven: info@vredeswakeslangemark.be of 0474 689 460
> om 11.45 u. op het pop-up-ereperk naast de Duitse begraafplaats: eerbetoon aan alle oorlogsvrouwen
> om 12.30 u. in OC Den Tap: pick-nick & vredescafé
> om 15 u. in de Sint-Pauluskerk: vredeswake ‘Vrouwenkracht is vredesmacht’ (sing-in vanaf 14.30 u.; einde voorzien om 16.30 u.)
> vanaf 16.30 u. in OC Den Tap: vredescafé en gelegenheid tot ontmoeting in OC Den Tap
Alle activiteiten zijn gratis toegankelijk en staan open voor iedereen. Voor de ‘vrouwenkracht-dag’ kan Wakker voor Vrede rekenen op de medewerking van de Vrouwenraad en van Moeders voor Vrede.

Meer informatie is te vinden op www.wakkervoorvrede.be. Wie dat wenst, kan daar ook intekenen op de nieuwsbrief. Contact: info@vredeswakeslangemark.be, 0474 689 460.


woensdag 27 januari 2016

Nu en dan een gedicht : Ruth Lasters

Op de vooravond van Gedichtendag 2016 - maar intussen is er natuurlijk een hele poëzieweek - geven wij hier graag een gedicht uit de bekroonde bundel "Lichtmeters" van Ruth Laster (Herman de Coninckprijs 2016).

Stroper

Ik laat mijn vingers voor je na in deze knopen,
eenvoudige, halve steken in wat koord. Een vaardigheid

van voor men vuur maakte, van voor ver uitgerafelde
toevalligheden die zich taal noemen ons brein
veroverden als één kluit kustzand

waarin een permanente meeuw krijst, in plaats van
erboven. Verdoken opgesteld in eigen hoofd
houd ik de wacht soms als een stroper

om te vangen verbaalloos aan je
denken, wankel midden in dat wat je onnazegbaar en
verwijzingloos oproept, als het bengelend van ontelbare

touwladders naar je
toe.

Uit : Lichtmeters (Polis, 2015)

donderdag 7 januari 2016

Nu en dan een gedicht : Sylvie Marie

Sylvie Marie is één van de "dichters van vrijdag" - aan het werk in de bibliotheek op 4 februari.

We plukken hier een gedicht van haar uit de bundel "Zonder". #gedichtenbundelperweek

prinses

ik leg me, strek mijn
tenen uit over wit laken,
de geur van gras maar achter me
woekerend klimop, geen

nachtzoen om me te troosten,
me te wiegen en me te beschermen
van het straks alleen zijn onder
mijn oogleden. ik met geduld

uitoefenen, rozenrode lippen
op elkaar persen, dan honderd jaar
ademen als de dood tot een
prins me te grazen neemt.

Uit : Zonder (Vrijdag-Podium, 2009)