woensdag 2 december 2015

De leesgroep las : Een bijna volmaakte vriendschap (Milena Michiko Flasar)

Verslag leesgroep 25 november

Eensgezindheid voor Een bijna volmaakte vriendschap



De toon was meteen gezet toen uit onverwachte hoek gesteld werd dat Een bijna volmaakte vriendschap van  Milena Michiko  Flašar zowel ontroerend, schokkend  als gevaarlijk is. Het verhaal van Taguchi en Ogara, kampend met hun eigen demonen en troost vindend bij elkaar, had dan ook bij iedereen gensters geslagen, leidend naar een bijna ontroerende eensgezindheid: als dit geen beklijvend boek is, dan weten wij het ook niet meer.
Elkeen was het er ook roerend over eens dat dit krap 155 pagina’s tellende kleinood zo ongewoon goed geschreven is dat het inderdaad bijna meevoelen wordt. En dat Flašar geen aanhalingstekens gebruikt, punten zet waar je eerder een komma zou verwachten en soms gebruik maakt van soms heel korte en onaffe zinnen, leidde bij niemand tot onduidelijkheid. Meer zelfs, het belette sommigen door de tekst te vliegen en de kern van de zinnen te missen. Want vele daarvan zijn meer dan de moeite waard om nog eens over te lezen en de betekenis tot je te laten doordringen, klonk het. Ook het geschetste duistere beeld van de Japanse samenleving bracht een levendig discours teweeg, wat het sociaal isolement van Taguchi en Ohara opeens verklaarbaar maakte.
Moraal van het leesgroepverhaal: Milena Michiko Flašar heeft minstens een vaardige pen en vertelt een verbazingwekkend verhaal dat onder ieders huid is gekropen. Ervan weglopen is onmogelijk, althans niet meteen.


Volgende leesgroepbijeenkomst op woensdag 26 februari 2016 is er een eentje met stipnotering in aanwezigheid van journaliste en romancier Margot Vanderstraeten. Vanaf 19u (en niet het reeds klassieke 19u30!) wordt haar vierde roman Het vlindereffect onder de loep genomen. Opgepast, Margot weet van wanten. Een leesgroep in grote conditie is dan ook een conditio sine qua non J.  

www.margotvanderstraeten.com

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen