maandag 29 december 2014

Gelezen : Pour que tu ne te perdes pas dans le quartier (Patrick Modiano)

Patrick Modiano won dit jaar de Nobelprijs Literatuur. Het was de voorbije jaren vaak zo dat ik nog (bijna) niets van de winnaars gelezen had. Maar nu lag dat helemaal anders. Ik lees Modiano al jaren lang - en met veel plezier. Hoewel, plezier is niet altijd het juiste woord. Er zit te veel pijn in zijn boeken. Maar in elk geval met leesplezier.
Dat is met zijn nieuwste roman niet anders. "Pour que tu ne te perdes pas dans le quartier" is een échte Modiano - een aanrader voor wie kennis wil maken met het universum van deze schrijver.
Maar ik kan best aannemen dat veel mensen geen boodschap hebben aan die wereld die geografisch eerder klein is.
Je wandelt door Parijs, van kleine zolderkamer naar café naar andere cabarets. Je ontmoet personages met een onduidelijk verleden. Een naam duikt op, een foto valt uit een map. Niet meer dan een muggenbeet - maar de dunne huid tussen vroeger en nu wordt doorprikt. En er is gemis en vergeten verdriet. Nostalgie die bitterzoet is. Het lijkt een droom - maar misschien is alles uit onze jeugd stilaan niet meer dan een droom of van horen zeggen.
En ook nu is duidelijk : Modiano krijgt geen einde aan zijn verhaal. Ik kijk al uit naar de volgende aflevering. Ik wil weer met hem op stap door Parijs en door de boeiende wereld van zijn geheugen/fantasie.
Een tip - probeer dit toch maar in het Frans te lezen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen