woensdag 29 oktober 2014

Gelezen : Een bepaald idee van de wereld (Alessandro Baricco)

Een bepaald idee van de wereld.

Een bijzonder boek.
En écht niet alleen omdat de schrijver Baricco is. Alle boeken van Baricco zijn bijzonder. Ongetwijfeld ook de boeken die ik nog niet las.

Maar dit boek gaat over boeken. Baricco koos 50 titels uit de massa die hij in 10 jaar las. Bijzondere boeken, stuk voor stuk. En hij schreef er een jaar lang telkens op zondag een stukje over in een Italiaanse krant.

Je kan die hoofdstukken netjes na elkaar lezen - maar dat moet niet. Soms helpt het wel - omdat de schrijver wel eens van het éne naar het andere boek refereert - of een idee later nog beter uitwerkt.

Ikzelf las eerst over de boeken die ik ook al gelezen had. Dat zijn er maar vier. Maar één daarvan behoort tot dat handjevol boeken die mij geraakt hebben tot in mijn ruggenmerg. En dat is een eufemisme. Agota Kristof "Tweelingentrilogie" - als iemand mij een leestip vraagt, dan durf ik dit wel eens aan te raden. Maar ik weet dat 9 van de 10 lezers dit ongetwijfeld een verschrikkelijk boek zullen vinden. En dat is het ook. Door en door verschrikkelijk. En ik las de delen in de verkeerde volgorde en was daardoor misschien nog meer ondersteboven. Baricco schrijft glashelder over Kristof en haar ongelooflijk talent.

En verder kom je één ander te weten over democratie, over nazisme, over de huwelijksgewoonten van de Illyriërs, over hoe baklucht en pompstation niet samengaan, wanneer de blikopener uitgevonden werd.. Kortom je krijgt een bepaald idee van de wereld.

Dit boek is bijzonder aanstekelijk. Nee, ik ga niet al die boeken lezen - sommige zijn wellicht ook onvindbaar. Maar ik heb alvast een lijstje klaar.

Hartverscheurend. Dat is het laatste woord van deze bundel. Of toch niet ? Nee, het laatste woord is einde.
Maar misschien bewaar je dat 50ste stukje dan toch maar best voor het laatst.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten