maandag 20 mei 2013

Nu en dan een gedicht : Kira Wuck

Oogsten

De tijd gaat sneller als je af en toe een plant verschuift
in de winter heb ik beweegredenen nodig
niets is voorbestemd
maar alles gaat geleidelijk

dit ben ik in het oudst van de nacht
en ik waarschuw je alvast, ik word vaak verliefd

ik herken je voordat je jezelf herkent
(je past goed bij mijn behang)
er zijn huizen waarin je beter gedijt

we roken gaten in het bankstel
als je er nog bent als ik me omdraai

dan ga je niet meer weg

Uit :  Finse meisjes (Uitgeverij Podium, 2013)


(Genomineerd voor de C.Buddingh'Prijs)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen