dinsdag 23 april 2013

Nu en dan een gedicht : Tonnus Oosterhoff


Tijd voor een nieuw dier, het oorlogspaard.
Het gaat in de wereldoorlog dienen.
Het gaat onder zijn kozak uiteengereten
worden, maar zover is het nog niet.
In een tuig wordt het paard
uit het ruim van een schip getakeld.
Het kijkt om zich heen: waar is wat ?
Wegwezen ? Nee, zonder grond
kan het aan galopperen niet denken,
het brein slaat geen vonk.
Want vluchten slaapt onder de voeten,
hoop woont in ogen, humeur leeft in
mondhoeken, pijn in de rubberen
handschoen.

Uit : Leegte lacht (De Bezige Bij, 2012)

Bekroond met de Paul Snoekprijs 2013 !

Geen opmerkingen:

Een reactie posten