vrijdag 8 maart 2013

Gelezen : Zwarte zwaan (Gideon Samson)

Genre-icoontjes zijn handig. Ze helpen je vlug doorheen de collectie op zoek naar een spannend boek of iets om mee te lachen. Ze zijn ook heel vervelend. Ik hou er niet van. Een icoontje reduceert een boek tot iets heel straks en duns. Zoals een "tank" van een schrijnend verhaal over deportatie een "oorlogsboek" maakt.
Of zoals op de rug van "Zwarte zwaan" het icoontje van "vriendschap" kleeft.
En ja - het begint alvast over een eeuwigdurende en hechte vriendschap tussen twee meisjes van 12. Alleen heb je al heel vlug door dat dit niet helemaal klopt - dat voor beide meisjes die vriendschap toch iets totaal anders is. En geleidelijk kom je erachter dat hier iets bijzonder tragisch aan de hand is. De schrijver geeft je stukjes informatie en laat je dan nog eventjes wachten. Knap is het verschuiven van het perspectief tussen vóór, na en tijdens. En bitter is het einde. Een gitzwart boek. Maar ook een verhaal van liefde die boven alles staat. En uitermate goed geschreven.
Over verliefdheid en tongzoenen en zoon-vader en pestkoppen. En ja ook over vriendschap.
Een pluim voor Gideon Samson.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen