donderdag 7 juni 2012

Nu en dan een gedicht : Luuk Gruwez

De Broekelzen

Ieder moeras is een moederschoot, waar
zich  - krakkemikkig - een wereld ontspint,
waar men kan zinken in dieper moeras,
waar zich - krakkemikkig - een wereld ontspint

onder dat telkens weer diepere moeras.
Daaronder het allerdiepste moeras,
moeras der moerassen, schoot
der schoten. Doodsimpele dood.

Uit : Wijvenheide (De Arbeiderspers, 2012)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen