woensdag 4 april 2012

Nu en dan een gedicht : Lies Van Gasse

Dans

Die dagen bindt zij zich de boten aan.
Het ritmische getik van dunne masten,
het gillen van een touw in helle hoogte.

Soms nadert zij zachtmoedig licht,
soms ploegt ze richting eiland.
Vriendelijk maar wreed legt zij
haar schuim de aarde om.

Het is een dans. Wij lijden schipbreuk.
Elke avond is het wachten op wat ondergaat.

Uit : Brak de waterdrager (2011)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten