vrijdag 23 maart 2012

Bladwijzers - het laatste woord.

Tentoonstelling van de inzendingen van de bladwijzerwedstrijd van 24 maart tot en met 14 april


De drie winnende inzendingen van de bladwijzerwedstrijd werden gedrukt en worden momenteel al aan de leners aangeboden, maar we willen alle deelnemers voor hun inspanning bedanken en al hun inzendingen tonen.

Met deze wedstrijd schreven we een nieuwe bladzijde in de geschiedenis van de bladwijzer. Een mooie aanleiding om eens door die geschiedenis te bladeren.

De oude Egyptenaren schreven hun boeken op papyrusrollen. Een bladwijzer paste daar niet in. Maar misschien gebruikten ze een voorloper van de paperclip ?

In de middeleeuwen waren er nog geen winkels die lezers kassaticketjes bezorgden en het oorstokje was ook nog niet uitgevonden. Er moest bijgevolg een andere manier gevonden worden om de plaats aan te duiden waar je bij je lectuur gekomen was als de soep klaar was.

Wat vonden onze lezende voorouders erop ? Het ezelsoor, in godsnaam. Deze barbaarse methode die bij sommige lezers jammer genoeg nog voortleeft, stamt inderdaad uit de duistere middeleeuwen. Hopelijk verdwijnt ze met onze nieuwe bladwijzers definitief.

Vervolgens introduceerde Gutenberg de boekdrukkunst in Europa. De boeken werden toen stevig ingebonden en aan de band werd er een lint vastgemaakt. Het leeslint, een hele stap vooruit ten opzichte van het ezelsoor. Maar nog altijd geen spoor van een bladwijzer. Voor postkaarten en verpakkingen van snoepgoed was het ook nog te vroeg…

De bladwijzer, zoals we ze nu kennen is ergens halverwege de 19de eeuw ontstaan. De eerste bladwijzers waren het resultaat van handwerk, zoals haken en borduren op zijde. Maar algauw zag men er commerciƫle mogelijkheden in : de bladwijzer werd een manier om reclame te maken, dikwijls voor boekhandels, nu ook voor een bibliotheek.

Wanneer de bladwijzer precies uitgevonden is, blijft dus een raadsel. Maar voor de toekomst ervan is het ook koffiedik kijken. In de bib kan u een e-reader en een i-pad testen. Die op een dag misschien, of zo goed als zeker de plaats van het boek zullen innemen. Voor zover ik weet, kan je er geen traditionele bladwijzer in kwijt. Het einde van deze ‘kunstvorm’ ?

En met de ipad stelt er zich nog een probleem voor lezers. Waar raken ze hun treinticketjes en oorstokjes kwijt ?

(JLV)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen