vrijdag 28 november 2014

‘Deprimerend’ boek zorgt voor levendig gesprek : de leesgroep boog zich over "Een handvol sneeuw" (Jenny Erpenbeck)


Een leesgroep is er niet om te praten over de nieuwste Aspe of de winnaar van een of andere grote prijs die (bijna) iedereen uit zichzelf toch al leest.  We verlaten integendeel de platgetreden paden en zoeken schrijvers en boeken die wat aan de aandacht van het grote publiek ontsnappen.  Dat kunnen ontdekkingen zijn, maar de kennismaking kan ook tegenvallen…
Neem nu Jenny Erpenbeck.  Een Duitse (1967), opgegroeid in de voormalige DDR, schrijfster van een vijftal boeken die allemaal in het Nederlands vertaald zijn.  ‘Een handvol sneeuw’ verscheen dit jaar en werd in de boekenbijlagen lovend ontvangen : ‘…vooral in de gelaten beschrijving van verzwegen pijn en verdriet is dit complexe boek bij vlagen van een weergaloze schoonheid. ‘ ( Cyrille Offermans in De Groene Amsterdammer van 3 april ).
Meer is er niet nodig om goesting te krijgen om onze tanden in zo’n boek te zetten.  Als je dan nog haar vertrekpunt bekijkt, ben je helemaal verkocht.  Ze laat het hoofdpersonage 5 keer sterven, maar 4 keer leeft ze verder, want wat als nu eens alles anders gelopen was ?  Zo schrijft Erpenbeck een (haar ?) familiegeschiedenis en tegelijkertijd een panorama van de twintigste eeuw.
Een eeuw vol kommer en kwel, vooral op de momenten die ze eruit pikt : de gevolgen van een pogrom voor een joods gezin, de naweeën van de Eerste Wereldoorlog in Wenen, het Stalinistische bewind kort vóór de Tweede Wereldoorlog, de DDR en afsluitend het hoofdpersonage als negentigjarige na de val van de muur.
‘Een handvol sneeuw’ is dan ook niet echt opwekkend.  Sommige lezers namen zelfs het woord ‘deprimerend’ in de mond en gaven er de brui aan.  Zij konden zich herkennen in de kritiek van recensent Mark Cloostermans die het boek bewonderend, maar met aanzwellende weerstand las : ‘Alsof Erpenbeck de punt van haar kroontjespen nog het liefst onder de nagels van haar lezers zou steken.’
Maar Erpenbeck formuleert het allemaal wel heel treffend.  Het boek staat vol mooie zinnen.  Eén voorbeeld :  ‘Zal hij haar bril moeten bewaren om zich haar ogen te herinneren, en haar portemonnee om zich haar vingers te herinneren, een paar schoenen om voor altijd haar voeten in die schoenen te zien, en haar wollen deken om zijn leven lang niet te vergeten hoe haar lichaam er tijdens haar middagdutje uitzag ?  Hoeveel omhulsels en dingen zal hij nodig hebben om te zorgen dat zijn moeder tenminste als herinnering in zijn hoofd voortleeft ?’ (225).
Uiteenlopende reacties dus, maar dat maakt de tongen los.  De bewonderaars willen de anderen overtuigen en omgekeerd.  Zo zorgde een ‘deprimerend’ boek voor een levendige leesgroepavond…

Iedereen zag het in elk geval zitten om ook  in 2015 vier boeken te lezen, waarvan we direct het eerste vastlegden : ‘De verzamelde werken van A.J. Fikry,boekhandelaar’ van de Amerikaanse schrijfster Gabrielle Zevin.  Afspraak op woensdag 25 februari om 19.30.

maandag 24 november 2014

Voorleesweek - 22 tot 30 november ! - en van 0 tot 99 jaar !!


Voorlezen....heerlijk is dat !!
En voor elke leeftijd....door elke leeftijd !!!!!

In de bibliotheek kan je elke eerste zaterdag en eerste woensdag van de maand terecht voor een uurtje voorlezen.

Maar in deze week steken wij een tandje bij.
We bouwden een voorleespaviljoentje - en daar kan je zelf eens je talenten uittesten.

En woensdag 26 november (14.30 - 15.30) en zaterdag 29 november (10.30-11.30) zijn er extra voorleesmomenten voorzien !

En natuurlijk hopen we dat iedereen ook nog thuis - op school - in het rusthuis....de voorleeskriebels krijgt.



zondag 23 november 2014

Beluisterd : Sohn "Tremors"

Een mooie foto - een intrigerende naam - soms is er niet meer nodig om een cd mee naar huis te nemen : "Tremors" door Sohn.
Chris Taylor verhuist van Londen naar Wenen en voortaan mag je hem Sohn noemen.

En deze cd mag er best zijn. Er lopen nogal wat lijnen en ritmes door die uit muziekstijlen komen waar ik het niet warm van krijg - maar Sohn maakt er wel mooie nummers mee. Zijn hoge stem, veel elektronica en haperende ritmes vallen samen tot een paar intrigerende songs.
Helaas vervalt hij ook geregeld in die oersaaie landerigheid van veel hedendaagse muziek. Geeuw.

Wisselvallig dus. Maar het ontdekken waard.

donderdag 20 november 2014

Nu en dan een gedicht : Peter Verhelst


Peter Verhelst is met zijn bundel "Wij totale vlam" genomineerd voor de VSB Poëzieprijs !
Wij laten u hier even meelezen.

Armstrong

Wij weten het, maar we doen alsof we geloven
dat het op deze manier verder kan.

Niets lijkt zich uit eigen beweging nog te herstellen.

Een stem zegt : denk alsjeblieft aan iets uit je kindertijd,

schaduw uit de vloer opborrelend

van de man
die op zijn zij onder het bed lag te wachten tot wanneer je dreigde
te slapen. Heel zacht bewoog zijn hand over je hals
als over een geslacht.

- een plas die als hij weggetrokken is zichtbaar blijft
en overal ligt het vol zwarte haren.

in "Wij totale vlam", Prometheus 2014

donderdag 13 november 2014

Beluisterd : Anne Provoost (Antwerpen, 7 november)

Vernesteld…..hoe Nederlands is je Vlaams ?

De laatste tijd nogal wat gelezen over taal – en on-taal.
Ook nogal wat onzin. En redelijk wat zinnige dingen.
Mijn taal is Nederlands. Niet perfect. Hier en daar een scheurtje of een hoekje af of een beetje stof. Maakt het leven zo veel spannender.

Maar in elk geval Nederlands.

Niet Vlaams, of West-Vlaams of godbetert Westhoeks.

En dan zit je ademloos te luisteren naar Anne Provoost op de Boekenbeurs (7 november – interview door Floor Deroo). Eén en al energie – gedreven. En dan hoor je hoe mooi Nederlands is. Jaloers toch wel een beetje. Schijnbaar moeiteloos neemt ze je mee en laat ze je denken. Ze heeft het over standpunten innemen en duidelijkheid. Over soepelheid ook en willen luisteren. Over schrijven en vertalen en op je strepen staan – ja over taal dus ook.

En dan zegt ze plots : al die draden van mijn verhaal hangen naast elkaar als in macramé en die raken dan vernesteld. Mooi toch. Een West-Vlaams woord dat precies zegt wat ze wil zeggen.

En ik denk terug aan die voordracht van haar ooit eens in Wevelgem. Daar had ze het over de zoektocht naar het juiste woord zoals “houtvumme”. Ik was op slag 40 jaar jonger !


Nederlands dus. Schatrijk is die taal.


donderdag 6 november 2014

Kijken door de tralies - tentoonstelling van werk door gedetineerden - Vleeshuis, Ieper op 7 en 8 november (10.00-18.00)

In het voorbije jaar kregen de gedetineerden van de gevangenis te Ieper de kans om in workshops creatief bezig te zijn rond het thema "oorlog en conflicten". Het werden schilderijen, tekeningen, gedichten....
Deze werken worden tentoongesteld op vrijdag 7 en zaterdag 8 november in het Vleeshuis te Ieper - telkens van 10 tot 18 uur.

Een organisatie van CAW West-Vlaanderen i.s.m. Stad Ieper, Parol, Vives, vzw Creatief Schrijven en project FRONTière.

Warm aanbevolen !

vrijdag 31 oktober 2014

Tentoonstelling Iepers gegraveerd tin 17de-19de eeuw (van 8 november tot en met 6 december)


Bij het begin van de Eerste Wereldoorlog moet er nog heel wat Iepers tin in gebruik geweest zijn. De massale vlucht van de inwoners en de daarop volgende totale verwoesting van de stad hebben onvermijdelijk de meeste tinnen voorwerpen doen verdwijnen. Op vandaag weten wij af van het bestaan van zo ‘n 500 tot 600 voorwerpen met Ieperse tinmerken.

De tentoonstelling in de bib spitst zich toe op het gegraveerde platwerk.  Het versieren van tinnen voorwerpen werd zelden of nooit door de tinnegieters zelf gedaan. Daarvoor bestonden graveerders die reeds bestaande voorwerpen van een versiering voorzagen. De klant kon dan kiezen uit verschillende voorbeelden die geschikt waren voor welbepaalde gelegenheden zoals huwelijken, priesterwijdingen, dopen, enz.

De meeste gegraveerde Ieperse schotels waren bedoeld als prijs voor de winnaars van allerhande volksspelen. Dit waren in hoofdzaak de schutterstornooien, de wedstrijden in het ganzenknuppelen, de gaaibollingen en de hanenkampen. Veel gegraveerde borden werden ook geschonken bij huwelijken en geboorten. Er zijn ook enkele schotels ontdekt met wapenschilden, waarvan we sommige hebben kunnen identificeren, schotels met personages, bloemen, enz.

We zijn er ook in geslaagd een 20-tal huismerken tentoon te kunnen stellen. Dit zijn speciale eigendomsmerken die vooral kloosters, abdijen en gilden gebruikten om hun bezittingen te merken. Samen met de collectie gegraveerde voorwerpen vormen ze een unieke verzameling die wellicht nooit meer samen zal te zien zijn. Een enige gelegenheid dus en zeker een reden om deze tentoonstelling nu te gaan bewonderen.

De tentoonstelling is gratis toegankelijk van 8 november tot en met 6 december tijdens de openingsuren van de bibliotheek.
Bij de tentoonstelling hoort ook een mooie brochure - 5 €.