dinsdag 26 mei 2015

Pimp my Kamishibai!!


‘kami’ = papier en ‘shibai’ = drama

Kamishibai-kastjes zijn houten verteltheatertjes waarmee je op een andere manier een verhaal kan vertellen. Deze eeuwenoude visuele verteltraditie ontstond tijdens de 12de eeuw in Boeddhistische tempels in Japan. Monniken gebruikten er beeldrollen om verhalen over te brengen naar een overwegend ongeletterd publiek.

Niet alleen kan je er een verhaal mee vertellen met de gekende vertelplaten, je kan ook zelf je platen maken en een aangepast verhaal vertellen of je kan met een doorkijkplaat en uitgeknipte figuurtjes een schimmenspel maken. Inspiratie genoeg op internet!

In onze bib kan je gratis een kastje ontlenen om thuis of in de klas te gebruiken. Ons aanbod vertelplaten is al vrij ruim en groeit nog steeds. Ook deze kan je gratis ontlenen. Omdat het niet altijd even makkelijk zoeken was naar een aangepast verhaal voor jouw kroost of leerlingen maakten we werk van een korte inhoud en een leeftijdsaanduiding op elke set vertelplaten. Het aanbod kan je natuurlijk ook terugvinden via onze online catalogus: http://ieper.bibliotheek.be/


Onze uitleenkastjes zijn momenteel nog wat kaal, daarom zijn we op zoek naar leuke restjes behangpapier om ze te behangen. Wie nog wel iets leuks heeft liggen, mag dit afgeven aan de balie. Wie weet kan je binnenkort een kastje ontlenen dat past in jouw interieur?


dinsdag 19 mei 2015

Citybooks - Oliver Leu - 28 mei om 19.30 in de bibliotheek !

Citybooks


Oliver Leu


In het voorjaar van 2015 bezoekt citybooks de stad IeperdeBuren en het In Flanders Fields Museum nodigen schrijvers en een fotograaf uit om stil te staan bij het grimmige jubileum van de Tweede Slag bij Ieper en in het bijzonder de eerste grootschalige gasaanval in de geschiedenis (22 april 2015). We stellen hardop vragen over de relatie tussen wetenschap en oorlog, over de historische en hedendaagse herdenkingscultus en over het (on)schuldige landschap. Een internationaal gezelschap aan kunstenaars strijkt neer in de Westhoek om een actueel antwoord te formuleren op John McCrae’s gedicht en de Vlaamse velden te bezoeken waar de rozen openklappen.

Oliver Leu (Dortmund, 1976) studeerde vergelijkende godsdienstwetenschap en Indologie in Keulen en Bonn voor hij zich toelegde op de fotografie. Hij volgde een opleiding tot fotograaf aan de Fachhochschule Bielefeld, waar hij afstudeerde met een project over Durga Puja, een hindoeïstisch festival in de Indiase stad Calcutta. In 2011 kon hij dankzij een reisbeurs van DAAD drie maanden in Sri Lanka werken aan een fotografisch onderzoek naar de zichtbare resten van de burgeroorlog. Waar zijn focus eerder vooral gericht was op een bevraging van religieuze thema’s, verschoof zijn interesse in dit werk over Sri Lanka naar thema’s als machtsmisbruik en propaganda, de constructie van geschiedenis en de gevolgen van het koloniale verleden. Dit werkt hij sinds 2013 verder uit in zijn project over Leopold II, waarvoor hij de representatie van de koloniale geschiedenis van Congo in België onderzoekt en fotografeert. Selecties uit dit werk worden in 2015 op verschillende locaties in België tentoongesteld.
In het voorjaar van 2015 trekt Leu met zijn camera naar Ieper, om een stadsportret in 24 foto's te maken.
Op 28 mei 2015 (vanaf 19.30) is Leu te gast in de bibliotheek van Ieper. Dirk Clement knoopt het gesprek met hem aan en Mattie Archie zorgt voor enkele muzikale intermezzi.

zaterdag 16 mei 2015

Gelezen : Een verdomd goede jeugdschrijfster (Koenraad Goudeseune)

Twee bekentenissen.
Eén. Ik schrijf hier niet vaak over Nederlandstalige literatuur. En daar is minstens één goede reden voor - er zijn zo bijzonder veel interessante anderstalige boeken waar ik heel even de aandacht voor wil vragen. Bovendien lees ik gewoon te weinig - en ik wil mijn tijd goed besteden. Lees ik dan eens iets in het Nederlands - zoals onlangs "De zomer hou je ook niet tegen" van Dimitri Verhulst (hier en daar bijzonder lovend onthaald) - dan valt dat toch geweldig tegen. Het boekje kreeg je gratis - en zelfs dat was nog te duur.
Twee. Koenraad Goudeseune en ik zullen nooit samen een weekendje gaan vissen.

Koenraad Goudeseune dus. Geboren in Ieper. Naar school gegaan in Boezinge. Ook bij meester Georges. Vuile was.
En hij was in 2012 in onze bib te gast - de dag vóór Gedichtendag. En wij schreven al over hem in deze blog. Hij schreef zelf ook over de Ieperse bibliotheek in één van zijn brievenboeken. Toch minstens één zin.

Goudeseune schrijft poëzie. Af en toe wordt dit eens opgemerkt - ook wel eens bekroond. Maar veelal blijft hij ook met zijn gedichten onder de radar. Ten onrechte. Lees maar eens : "Het probleem met mensen die naar zee gaan".

Hij schrijft ook proza. En kruipt dan in de huid van een miskend auteur die taxi-chauffeur is en die schrijft over een miskend auteur die taxi-chauffeur is. Helemaal niet autobiografisch - trouwens er is niks mis mee met autobiografisch schrijven - als het maar niet de hele tijd over zichzelf gaat maar ook over mij en over jou - de lezers. En over de wereld. Goudeseune kan verdorie schrijven. En in plooibaar, soepel, strak, beeldend Nederlands - niet in geforceerd Vlaams dat naar Conscience ruikt.

"Een verdomd goede jeugdschrijfster - en andere verhalen" - opent met een brief aan zijn uitgever. Grappig en wrang - en zo zijn de meeste verhalen. En ik ben blij dat de schrijver ook na zijn hartaanval - toch na de hartaanval van die taxi-chauffeur die over zijn schrijven schrijft - grappig en wrang is blijven schrijven. Vrolijk word je daar niet van - maar toch is een glimlach nooit ver weg.

En ook dit nog - ik hou van boeken die mij naar andere boeken leiden. Intussen ben ik dan ook begonnen met Richard Yates. En ik hoop van u hetzelfde.

De volgende keer een stukje over de oorlog.

woensdag 6 mei 2015

Een verzameling ex-librissen met katten - onderdeel van onze "katten"tentoonstelling !


Een ex libris (Latijn: uit de boeken) is een eigendomsmerk dat in een boek wordt geplakt ter preventie van diefstal.

Een ex libris toont vaak de woorden ex libris (dat wil zeggen 'uit de boekencollectie van ...'), de naam van de eigenaar van het boek en een figuratieve, emblematische afbeelding. Dat kan een familiewapen zijn, een monogram of een vrije voorstelling. De afbeelding is vaak sterk verbonden met de eigenaar. Soms vermeldt het ex libris een persoonlijke spreuk of motto. Het papier met het eigendomsmerk wordt voorin het boek geplakt (vaak in wat duurdere exemplaren, zoals bibliofiele uitgaven), meestal op het schutblad.

Een kattenliefhebber of –liefhebster voorziet dus een afbeelding van een kat op zijn of haar ex librissen.


Het ex libris is ook een gegeerd verzamelobject.  In de bib ziet u momenteel een stukje uit een verzameling.  Dit is een voorsmaakje van een grote ex-libristentoonstelling die in het najaar in de bibliotheek en de Sint-Maartenskathedraal te zien zal zijn.



maandag 4 mei 2015

Nu en dan een gedicht : Dirk Clement !



In een vroeger bericht vestigden wij al de aandacht op het poëtisch werk van Ieperling Dirk Clement. Dirk was bovendien al vaker in de bibliotheek als interviewer - en hij is de volgende maanden weer meerdere keren van dienst. Zo ook op donderdag 7 mei in gesprek met Ghayath Almadhoun !

Nieuw werk van hem werd opgenomen in Het Liegend Konijn, toonaangevend tijdschrift voor poëzie in Vlaanderen en Nederland. En dit niet voor het eerst.

Deze keer selecteerde Jozef Deleu een drie-ledig gedicht "Hoelang duurt dat, iemand nooit meer zien?"

Wij laten u hier alvast proeven van het eerste deel.

Geboorte en dood, zei ze.
Daartussen gebeurt het. Of niet.
Zij had die zin van Francis Bacon gepikt,
maar wat maakte het uit? Zij rook naar aarde
en zand. En haar adem rook naar munt.

Ze zei : ik ken drie Franse schlagers uit mijn hoofd,
ik kan mijn wc-vlotter zelf repareren,
ik kan een dag lang mijn mond houden, misschien
zelfs drie of vier, maar dan loop ik over,
zoals vandaag hier op straat, zomaar en nergens.

Ze zei : er zijn zoveel manieren waarop ik jou
kan verrassen, maar vraag me niet om te wonen.
Tenzij misschien in het hoofd van een man.

Uit : Het Liegend Konijn, april 2015

donderdag 30 april 2015

Citybooks - Ghayath Almadhoun - 7 mei om 19.30 in de bibliotheek !

Citybooks

GhayathAlmadhoun

In het voorjaar van 2015 bezoekt citybooks de stad IeperdeBuren en het In Flanders Fields Museum nodigen schrijvers en een fotograaf uit om stil te staan bij het grimmige jubileum van de Tweede Slag bij Ieper en in het bijzonder de eerste grootschalige gasaanval in de geschiedenis (22 april 2015). We stellen hardop vragen over de relatie tussen wetenschap en oorlog, over de historische en hedendaagse herdenkingscultus en over het (on)schuldige landschap. Een internationaal gezelschap aan kunstenaars strijkt neer in de Westhoek om een actueel antwoord te formuleren op John McCrae’s gedicht en de Vlaamse velden te bezoeken waar de rozen openklappen.

Op 7 mei om 19.30 is de Syrische dichter Ghayath Almadhoun te gast in de bibliotheek van Ieper. Dirk Clement knoopt het gesprek met hem aan, en Wouter Vercruysse zorgt voor enkele muzikale intermezzi.


Dichter Ghayath Almadhoun (Syrië,1979) maakt deel uit van een generatie jonge, geëngageerde auteurs. Hij werd geboren in een vluchtelingenkamp in Damascus, als kind van een Palestijnse vader en Syrische moeder. Hij studeerde Arabische literatuur aan de universiteit van Damascus en debuteerde in 2004 met de bundel Qasaed sakatat sahwan (Unintenional poems). Samen met de Syrische dichter Lukman Derky richtte hij in 2006 The House of Poetry op. Hij verhuisde in 2008 naar Stockholm, waar hij politiek asiel aanvroeg. In Zweden publiceerde hij nog twee dichtbundels, waarvan hij de tweede, Till Damaskus, samen met de Zweedse dichter Marie Silkeberg schreef. Met haar maakte hij ook een aantal filmgedichten (poetry films), onder meer over de bomaanslagen in de Gazastrook. Almadhouns gedichten zijn intussen naar heel wat talen vertaald. Zo verscheen in 2014 de goed ontvangen Nederlands vertaling van een reeks gedichten getiteld Weg van Damascus. In zijn gedichten beschrijft hij de situatie van asielzoekers, de heimwee naar het vaderland en het schuldgevoel van een jonge intellectueel die zijn geboorteland heeft verlaten. In 2012 won hij de Klas de Vylders-prijs van de Swedish Writers Union. Zijn laatste bundel, La astatee alhoudour (Ik kan niet aanwezig zijn), kwam uit in 2014.



vrijdag 24 april 2015

Gelezen : The assassination of Margaret Thatcher and other stories (Hilary Mantel)

Wat doet een bibliotheekmens op vakantie ? Behalve op zoek gaan naar bibliotheken..??
Juist - werken aan zijn goede voornemens - in dit geval weer eens Engelstalige literatuur lezen.

En met "The assassination of Margaret Thatcher" werd het meteen een voltreffer. Heerlijke verhalen, onderkoelde Engelse humor, onverwachte wendingen, en taal waar je blijft van snoepen. Maar nooit vrijblijvend - scherp en pijnlijk ook.

En dus staat het dikkere werk van Hilary Mantel nu ook op mijn verlanglijstje.

Nog een voetnoot - het titelverhaal zorgde voor de nodige ophef. Niet iedereen kan er mee leven dat er fictie wordt geschreven als commentaar, of kritiek, of filosofie over de werkelijkheid. Vandaag nog veel minder dan vroeger. Schrijver zijn is gevaarlijk.